നിമിഷത്തിൽ വഴുതിപോയതിന്റെ ദേഷ്യത്തിൽ മണിക്കുട്ടൻ ശുണ്ഠിയെടുത്തു നിന്നു. “നോട്ട സോ സൂൺ മൈഡിയർ” പളുങ്കുപാത്രം വീണുടഞ്ഞ പോലെ കല്യാണിയുടെ ചിരി മുഴങ്ങി. കല്യാണി കട്ടിലിൽ എന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. കൈ പുറകിലേക്കിട്ട ബ്രായുടെ ഹുക്ക് ഊരി ബ്രാ അഴിച്ചെടുത്തു. എന്നിട്ടത് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു. ആ ബ്രായുടെ കപ്പുകളിൽ നിന്നും കല്യാണിയുടെ മുലകൾക്കിടയിൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ച ആ സുഗന്ധം ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ മൂക്കിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി. മുഖം കുടഞ്ഞ് കണ്ണിനു മുകളിൽ കിടന്ന ബ്രാ മാറ്റി. പാൻറീസിന്റെ അരികുകളിൽ പിടിച്ച് മെല്ലെ താഴേക്കു വലിച്ചുകൊണ്ട് കല്യാണി തിരിഞ്ഞു. ആ വെണ്ണക്കുണ്ടികൾ എന്നെ നോക്കി നിന്ന് ഇളകി. കല്യാണി മെല്ലെ കുനിഞ്ഞുകൊണ്ട് പാൻറീസ് താഴേക്കുർത്തി. ഒരു നിമിഷം ആ മദനചെപ്പ എന്റെ മുന്നിൽ മിന്നി മറഞ്ഞു. പാൻറീസ് കൊണ്ട്. ആ മദനചെപ്പ എന്നിൽ നിന്നും മറച്ച്പിടിച്ച കല്യാണി തിരിഞ്ഞ നിന്നു. കണ്ണുകൾ അടച്ച് കല്യാണി പാൻറീസ് ആ മദനകവാടത്തിനു മേലെ ഉരച്ചു.
മെല്ലെ മുകളിലും താഴെയും ഇറങ്ങി ആ പാൻറീസ് വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് പോകുന്ന
വഴി ആ ചെപ്പിനിള്ളിലേക്ക് തലയിട്ടു. മുകളിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്ത് കല്യാണി ആ പാൻറീസും എന്റെ മുഖത്തേക്കെറിഞ്ഞു. കല്യാണിയുടെ മദനചെപ്പിന്റെ ആദ്യ ദർശനം. ഇതു വരെ കണ്ട മദനാരാമങ്ങളിലെ പോലെ തഴച്ചു വളർന്ന കാടുകൾ ഇല്ല. തികോണാകൃതിയിൽ ഇളം നിറമാർന്ന കടിപ്രദേശം. അതിൽ ഒരു കറുത്ത വരിപ്പാത പോലെ മദനചെപ്പിന്റെ ചുണ്ടുകളുടെ ചുറ്റും മാത്രമായി വെട്ടിയൊതുക്കി നിർത്തിയിരിക്കുന്ന കറുപ്പാർന്ന കുറ്റിക്കാട്. അതിനു പിന്നിലെ ചെഞ്ചുണ്ടുകളുടെ നിഴലും ചുവപ്പിന്റെ ലാഞ്ചനയും കാണാം. കല്യാണി മുന്നോട്ട് നടന്നടുത്തു. എന്റെ നെഞ്ചിനു മേലെ കവച്ചിരുന്നു.
സോപ്പിന്റെ മണത്തിനും മേലെ അവളുടെ പൂറിലൊഴുകിത്തുടങ്ങിയ തേനിന്റെ ജലധാരയുടെ മണം എന്റെ മൂക്കു പിടിച്ചെടുത്തു. എന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ ഒരു വിധേയത്വമായി അവൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അത് അവളെ ലൈംഗികമായി ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നും എനിക്കു മനസ്സിലായി. അവൾ ആ മദനചെപ്പ എന്റെ മുഖത്തിനു നേരെ നീട്ടി. ഞാൻ നാവു നീട്ടിയപ്പോൾ അവൾ അത് പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു. വീണ്ടും അവൾ അരകെട്ട എന്റെ മുഖത്തോടടുപ്പിച്ചു.
