നിറമുള്ള നിഴലുകൾ

പോയി. ഞാൻ മുഖം പൊത്തി… ഉള്ളിലെന്തോ പൊട്ടിത്തകരുകയായിരുന്നു.. നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. കയ്യിലിരുന്ന തൂവാല നനഞ്ഞുകുതിർന്നു..മൂക്കടച്ചപോലെ.. ചങ്കിനകത്തായിരുന്നു കൊളുത്തിപ്പറിക്കുന്ന നൊമ്പരം.. ഒരു മൃദുലമായ കയ്യെന്റെ കഴുത്തിലും വിരലുകളിലും തലോടി.. ഞാൻ കണ്ണു തുറന്നു. റോഷ്നി! അവളെന്റെയടുത്തിരുന്നു. ഞാനറിയാതെ തലയവളുടെ തോളിൽ ചായ്ച്ചു. മനസ്സു ശാന്തമാവുന്നതു വരെ അവളെന്റെയടുത്തിരുന്നു. തല പൊക്കിയപ്പോൾ ബാലു! താടി വളർന്നിട്ടുണ്ട്. അങ്ങിങ്ങായി നരയുടെ വരകൾ.. കുറച്ചുകൂടി പക്വതയുള്ള മുഖം. അവനെന്റ തോളിൽത്തട്ടി.. സോറി രഘൂ… അതിലെല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. കുറച്ചുനേരം ഞങ്ങൾ മൂവരും പഴയ സൗഹൃദത്തിന്റെ മധുരം നുണഞ്ഞിരുന്നു… ദേഹമെടുക്കാറായപ്പോൾ ഞാനും ശ്രീനിയും ചന്ദ്രേട്ടനും ശ്മാശനത്തിലെത്തി. തടികൊണ്ടുള്ള മഞ്ചത്തിൽ കിടന്ന ചേച്ചിയ്ക്കു ചുറ്റും തലയിൽ വെച്ച കുടത്തിലിട്ട ദ്വാരത്തിൽ നിന്നും വെള്ളം വീണു നനഞ്ഞൊട്ടിയ വേഷവുമായി പ്രദക്ഷിണം വെയ്ക്കുന്ന പെണ്ണിനെക്കണ്ടപ്പോൾ വാ പൊളിഞ്ഞുപോയി. ചേച്ചിയുടെ അതേ രൂപം!മുന്നിലേക്കുന്തിയ കൊഴുത്ത മുലകളും, അരയിൽ നിന്നും വിടർന്നു പിന്നിലേക്ക് തള്ളിയ ചുഴിവിരിഞ്ഞ കൊഴുത്ത ചന്തിക്കുടങ്ങളും, അതേ മൂക്കും, അതേ കണ്ണുകളും, അതേ ചുണ്ടുകളും! തരിച്ചു നിന്നുപോയി! വ്യത്യാസങ്ങളില്ലേ? വയർ ഒട്ടും ചാടിയതല്ല, ഇടുപ്പിലെ മടക്കുകൾ അത്ര മാംസളമല്ല, മുടി കഴുത്തുവരേയുള്ളൂ… വട്ടം വെച്ചുകഴിഞ്ഞ് ദേഹമെടുക്കാൻ നേരം ആ കണ്ണുകളാരെയോ തിരഞ്ഞു. എന്നിലെത്തിയപ്പോൾ നിന്നു. നേരിയ, ചേച്ചിയുടെ കുസൃതി നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി! അവളെന്നെ കൈകാട്ടി വിളിച്ചു. ഒരു തലയ്ക്ക് നീ പിടിക്ക്. ഞാനും അവളും മുന്നിലും, ബാക്കിയുള്ളവർ വശങ്ങളിലും പിന്നിലും പിടിച്ച് ഞങ്ങളാ ശരീരം വൈദ്യുതശ്മശാനത്തിലെ ചൂളയിലേക്കു വെച്ചു… ഒരാളിക്കത്തൽ… വാതിലടഞ്ഞു… നീ ഒരാഴ്ചയെങ്കിലും കാണുമോ? അവൾ സ്വരം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. ഉം.. രണ്ടാഴ്ച… ഞാനും മന്ത്രിച്ചു.. ഞാൻ വിളിച്ചോളാം. അവൾ പോയി. തിരിച്ചു നാട്ടിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ താമസിച്ചിരുന്ന വീടു വാങ്ങിയിരുന്നു. അപ്പുവേട്ടൻ ഇപ്പോഴവിടെയാണ്. കുറച്ചു ദിവസം അധികമൊന്നും ചെയ്യാതെ ശ്രീനിയുടെ കൂടെ കറങ്ങി.. ഹേമയുമുണ്ടായിരുന്നു. വർഷങ്ങളുടെ വേറിട്ട