കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദവും, ചൂളം വിളിയും, പോർട്ടർമാരുടെ ബഹളവും, ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ആരവവും തെല്ലൊതുങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ കമ്പാർട്ടുമെൻറിലേക്കു നീങ്ങി. അതാ നിഖിൽ ഇറങ്ങുന്നു. ഒരു മാറ്റവുമില്ല. വെളുത്ത് കിള്രം കുറഞ്ഞ പയ്യൻ. അവൻ രണ്ടു പെട്ടികൾ വലിച്ചു താഴേക്കിട്ടു. ഓടിവന്ന പോർട്ടറോട് ഞാൻ ഒരുനിമിഷം നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞു. ചുറ്റിലും നോക്കുന്ന നിഖിലിന്റെ ചുമലിൽ തട്ടി. നിഖിൽ മൊഷായ്…ചെവിയിൽ വിളിച്ചു. അവന്റെ മുഖം വിടർന്നു. തിരിഞ്ഞെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. എന്താട ഹരീ ഇത്? നീ ഈ താടിയും വളർത്തി സന്യസിക്കാൻ പോകയാണോ.അവൻ കളിയാക്കി
ആ ഹരി .ഇതാണെന്റെ മമ്മി. മമ്മീ.അവൻ എന്റെ പിന്നിലേക്കു നോക്കി വിളിച്ചു. ഇതാണു നമ്മുടെ ഹരിബാബു.
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം തല ചുറ്റുന്നതുപോലെ തോന്നി. ശുഭ്രവസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച ചിറ്റ മുന്നിൽ. അതേ പൊക്കും.അതേ കണ്ണുകൾ,ചുരുണ്ട ഒരിഴപോലും നരച്ചിട്ടില്ലാത്ത മുടി. നിറം മാത്രം കറുപ്പല്ല.ഇരുനിറം. നേർത്ത സാരിയിലൂടെ കൊഴുത്ത മുലകൾ വെളുത്ത ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ഞെരുങ്ങിനിൽക്കുന്നത് മിനായം പോലെ കണ്ടു എന്റെ കണ്ണു വിടർന്നു കാണും. അവർ എന്നെ
നോക്കി മന്ദസ്മിതം തൂകി.
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പരിസരബോധം വീണ്ടെടുത്തു. കുനിഞ്ഞ് അവരുടെ കാലിൽ തൊട്ടു വന്ദിച്ചു. വേണ്ട മോനേ..അവർ മധുരവും ഈണം കലർന്നതുമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. കൈകൾ കൊണ്ടെന്നെ ഉയർത്തി ആലിംഗനം ചെയ്തു. അവർ പിനിലേക്കുമാറി എന്റെ മുഖത്തേക്കു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. എന്റെ നനഞ്ഞു വരുന്നു മിഴികൾ കണ്ടു. പെട്ടെന്ന് എന്റെ മുടിയിൽ വിരലുകൾ തലോടി.എന്റെ മുഖം ആ നിറഞ്ഞ മാറിൽ അമർത്തി. കൊഴുത്തുരുണ്ട് മുലകളിൽ ഞാൻ മുഖം പൂഴ്ത്തി. അവരുടെ സൗരഭ്യം നുകർന്നു. മുലകൾ മെല്ലെ ഉയർന്നുതാഴുന്നത് എന്റെ അമർന്നിരിക്കുന്ന മുഖമറിഞ്ഞു. ദേഹമാകെ കുളിരുകോരി.
ഞാൻ തലയുയർത്തി. അവർ എന്റെ കവിളിൽ തലോടി ഞാൻ നന്ദിത.അവർ സ്വരം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
വാരാണസിയിലേക്കു സ്വാഗതം.നന്ദിതാഭീഭീ..ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ,ചിരിച്ചു
തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ നിഖിൽ പോർട്ടറുമായി വിലപേശലിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇടപെട്ട് അതൊതുക്കി. പോർട്ടർ മുൻപേയും, നിഖിൽ തൊട്ടുപിന്നാലേയും ഞാനും ഭീദിയും അവസാനവുമായി ടാക്സി സ്റ്റ്ലാൻഡിലേക്കു നടന്നു. ഭീദിയുടെ കൊഴുത്ത മേൽക്കെകൾ എന്റെ കൈകളിൽ ഉരുമുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
