നടന്ന ടിപ്പുകളിലെ കഥകളും അമളികളും മറ്റും പറഞ്ഞ സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല. ഇടക്ക് ഞാൻ റൂമിൽ പോയപ്പോൾ വിനീതും മിനിയും അവിടെ ഉണ്ട്. മിനി കിടക്കുന്നു. വിനീത് അടുത്ത കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്നു. “നിങ്ങൾ എന്താ അവിടെ വരാതെ ഒറ്റക്കിരിക്കുന്നേ? ഞാൻ രണ്ടു പേരോടുമായി ചോദിച്ചു “മിനിക്ക് ഭയങ്കര തലവേദന. ഞാൻ കൂടെ ഇരുന്നു എന്നേ ഉള്ളൂ.“ വിനീത് പറഞ്ഞു അതിലെന്തോ കുനിഷ്ട പരിപാടി ഇല്ലേ എന്ന് എനിക്ക് സംശയം തോന്നി ‘ഗുളിക വല്ലതും കഴിച്ചോ മിനീ” ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നടന്ന് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു ഇല്ല എന്ന് മിനിയും ഉവ്വെന്നു വിനീതും ഒരുമിച്ച് പറഞ്ഞു. രണ്ടും എന്തോ പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ വേറെ തെളിവൊന്നും വേണ്ടല്ലൊ.
എന്തായാലും അത് കണ്ടുപിടിച്ചിട്ട് തന്നെ കാര്യം. “ഇപ്പോൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകും. കഴിക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ എല്ലാം ശരിയാകും” സംശയം പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് വരാൻ വയ്യ. എനിക്കെന്തെങ്കിലും പാക്ക് ചെയ്തു കൊണ്ടുവരാമോ? മിനി ചോദിച്ചു. ഞാൻ വിനീതിനെ നോക്കി.”എനിക്കും കൂടി. പാക്ക് ചെയ്താൽ.. അല്ല. അവളെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി പൊകേണ്ടല്ലോ.” വിനീത് എന്നോട്
പറഞ്ഞു. “അതു ശരിയാ.. ഞാൻ രണ്ട് പേർക്കും ഭക്ഷണം പാക്ക് ചെയെടുക്കാം. വിനീത് ഒരു കാര്യം ചെയ്യു വരുന്ന വഴി ആ മൂലയിൽ ഞാൻ ഒരു മെഡിക്കൽ ഷോപ്പ കണ്ടിരുന്നു. അവിടെന്ന് ഒരു പാരസൈറ്റമോൾ വാങ്ങു.” ഞാൻ വിനീതിനെ നിർബന്ധിച്ച് മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു. “പേടിക്കണ്ട. ഗുളിക കഴിച്ച ഭക്ഷണവും കഴിച്ച ഒരു ഉറക്കവും കഴിയുമ്പോൾ നാളെ എല്ലാം ശരിയാകും’ ഞാൻ മിനിയോടായി പറഞ്ഞു. എന്റെ തലയിൽ പക്ഷെ ചിന്തകൾ കാടുകയറുകയായിരുന്നു. ഇവരുടെ ഉദ്ദേശം എന്തായാലും പന്തിയല്ല. അതു കണ്ടു പിടിച്ചു തന്നെ കാര്യം. ഞാൻ പോയി ചാർജിനിട്ടിരിക്കുന്ന കാംകോടർ എടുത്ത് നോക്കി. മുഴുവൻ ചാർജായിട്ടില്ല.
പക്ഷെ ഇതു പുറത്ത് വെച്ചാൽ ശരിയാവില്ല. ഞാൻ ബാഗെടുത്ത് കട്ടിലിനു മുകളിൽ വെച്ചു.മിനിയെ നോക്കി. അവൾ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാംകോടർ എടുത്ത് ബാഗിനകത്ത വെച്ച് ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു. “മിനി കിടന്നോളൂ. ലൈറ്റ് ഞാൻ ഓഫ് ചെയ്യണോ? “വേണ്ട. ലൈറ്റ് ഇരുന്നോട്ടെ’ മിനി തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. ഞാൻ ബാഗ് തുറന്ന കാംകോടറിലേക്ക് വീണ്ടും ചാർജർ കുത്തി. പുതിയ ടേപ്പിട്ടു. കട്ടിലിനു മുകളിൽ ചാർജറിന്റെ വയർ കാണാതിരിക്കാൻ
