അജ്ഞാത സുന്ദരി - Part 2 (End)

എങ്കിലും വേർപെടേണ്ട ഇരു വ്യക്തികൾ വേർപെട്ടല്ലേ മതിയാവൂ… മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെയാണ് അവൾ എന്നെ അവളുടെ തുടയിടുക്കിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമാക്കിയത്… ഈ കളി അൽപ്പം റിസ്‌ക്കായതു കൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവിടം കൊണ്ട് നിറുത്തിയത്…. അല്ലങ്കിൽ പുലരുവോളം ഞാൻ അവളെ തുടരെ തുടരെ സുഖിപ്പിച്ചേനെ…. ഒരു മായനദിയിലെ സ്വപ്നം പോലെ ഈ നിമിഷം വരെ എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ ആ രംഗം തെളിയുന്നു എന്നതാണ് എന്റെ അസ്വസ്ഥത. ഞങ്ങൾ വന്ന ബസ്സ്‌ ബാംഗ്ളൂരിൽ കലാസിപാളയത്തിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ഞാൻ നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു. അതിന് തൊട്ട് മുൻപുള്ള ഏതോ സ്റ്റോപ്പിൽ, ആ കൊച്ചു സുന്ദരിയും, ആ കാലമാടനും, ആ താത്തമാരും ഇറങ്ങിയിരിക്കണം, ഞാൻ ഉണർന്നു നോക്കിയപ്പോൾ, എന്റെ മുന്നിലെ സീറ്റ് കാലിയായിരുന്നു. അതിന്റെ ഹാങ്ങോവർ ഇതുവരെ മാറിയില്ല… അവളെ ഒന്നുകൂടി കാണുവാൻ, അവളുമായി അടുത്ത് സംസാരിക്കാൻ, അവളുടെ ആ തുടുത്ത കവിളിൽ ഒരു മുത്തം കൊടുക്കാൻ, ആ തുടുത്ത റോസാ ഇതളുകളെ പോലെ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളെ ഒന്ന് പതുക്കെ നോവിക്കാതെ കടിച്ചു ചുംബിക്കാനും, കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിൽ കടന്നു പോയ നിമിഷങ്ങൾഅവളുമായി പങ്കുവയ്ക്കാൻ… എല്ലാമെല്ലാം ഒന്നോർക്കാൻ, അവളുടെ ആ മൃദുലമായ കൈവിരലുകളിൽ ഗാഡമായി പുണർന്ന് കോർക്കാൻ ഒരവസരം കൂടി തരുവാൻ എന്റെ ആരാധനാ മൂർത്തിയോട് ഞാൻ മനസ്സാലെ യാചിച്ചു. പക്ഷെ ചുരുങ്ങിയപക്ഷം അവളുടെ ഫോൺ നമ്പർ എങ്കിലും വാങ്ങാൻ തോന്നാത്തതായിരുന്നു എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വേദനിപ്പിച്ചത്. ------------------- അടുത്ത എപ്പിസോഡ് മുതൽ ഇതിന്റെ തുടർച്ചയായി എന്റെ ജൂലിയാന്റിയുടെ കഥ വരുന്നുണ്ട്… "ജൂലിയാന്റി"