മാത്രം ആയി പിന്നെ ചിന്തകളും സംസാരവും പ്രവർത്തികളും,, ഞങ്ങൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ കണ്ണുകൾ ഞങ്ങൾ നോക്കിയിരുന്നില്ല എന്നു പറയുന്നത് ആകും കൂടുതൽ ഉചിതം, പൂർണമായി ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ലോകത്തു പാറി നടക്കുന്ന സമയം, മറ്റുള്ളവരുടെ നോട്ടം ഞങ്ങളിൽ പരിധി വിട്ടു ശ്രാദ്ധപിടിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ജയരാജേട്ടന്റെ നാവുകളിൽ കൂടി പുറമെ ഞങ്ങളെ കുറിച്ച് ഉള്ള സംസാരം ഞങ്ങളുടെ കാതുകളിൽ വന്നു പതിച്ചു,
ആദ്യം സ്വല്പം സങ്കടം തോന്നി എങ്കിലും, ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഉള്ള ജോലിയുടെ ഭാവിയും, ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധത്തിന് കോട്ടം വരാതിരിക്കാനും മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉള്ള പരസ്പര സംസാരം കുറക്കാൻ തീരുമാനം എടുത്തു, ചുറ്റുമുള്ളറെ കൂടി ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ഒരു കുഞ്ഞു തല്ലു കൂട്ടം വരെ പ്ലാൻ ചെയ്തു, അത് പൂർണ വിജയത്തോടെ അഭിനയിച്ചു വിജയിപ്പിച്ചു, മറ്റുള്ളവർക് മുമ്പിൽ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കടിച്ചു കീറാൻ പക ഉള്ളവരെ പോലെ ശത്രുക്കൾ ആയി മാറി,
എന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ പുതിയ മാർഗം ഞങ്ങൾ തുടങ്ങി, " ഫോൺ ചാറ്റ് " പകൽ തമ്മിൽ വെറും ജോലി കാര്യങ്ങൾ മാത്രം സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നുള്ളൂ
ഞങ്ങൾക്ക്.. അങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരുന്നുള്ളു എന്നത് ആണ് സത്യം,
ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ദിനം പ്രതി വളർന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.. അതിനിടയിൽ കിട്ടുന്ന ചാൻസിൽ സ്പർശന സുഖം പരസ്പരം അനുഭവിച്ചു തുടങ്ങി, തട്ടലും മുട്ടലും തൊണ്ടലുമോക്കെ പതിവായി.. ചാറ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ പതുക്കെ അതിൽ ഞാൻ എരിവും പുളിയും കലർത്താൻ തുടങ്ങി..ആദ്യമൊക്കെ താൽപര്യം കാണിച്ചില്ല എങ്കിലും പതിയെ അവൾ അത് അംഗീകരിച്ചു തുടങ്ങി..ആസ്വദിച്ച് തുടങ്ങി എന്ന് പറയുന്നതാകും കൂടുതൽ ശരി.
തിയേറ്ററിന് ഒരു വശത്തായി ചെറിയൊരു മുറി ഉണ്ടായിരുന്നു…നഴ്സിംഗ് സ്റ്റാഫുകൾ അവരുടെ ബാഗും മറ്റും വെക്കുന്ന സ്ഥലമായിരുന്നു അത്, സഫുനെ അവിടെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ നഴ്സിംഗ് ക്യാബിനിൽ ഒന്ന് വലിഞ്ഞു നോക്കി..
ക്യാബിനിൽ മറ്റു സ്റ്റാഫുകൾ ആരും ഇല്ല എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തിയ ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു..നിനക്ക് ട്രീറ്റ് വേണ്ടേ എന്ന്?
അവള് ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി വിടർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു , വേണം , എപ്പോ തരും??
ഇപ്പോ, ഈ നിമിഷം ഇവിടെ വെച്ച്, തരട്ടെ?
ഇപ്പോഴോ? ഇപ്പോ തരാൻ എന്താ അത്?
അതൊക്കെ ഉണ്ട്, തരട്ടെ?? അതും ചോദിച്ചു ഞാൻ അൽപം മുന്നിലേക്ക് നടന്നു
