അപ്പൊ ചേച്ചിയെന്റെ പേഴ്സ് കണ്ടിട്ടില്ല" ഞാൻ മേശക്കടിയിൽ നിന്ന് നിവർന്ന് ചോദിച്ചു.
" ഇ.. ഇല്ല…" സരളേച്ചി മാറാലയടിക്കുന്നത് നിർത്തി എന്നെ അന്ധാളിച്ചു നോക്കി.
" കുഞ്ഞെന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചെ?" അവർ വിറച്ചു ചോദിച്ചു.
" അല്ലാ… അതിപ്പൊ ആരുടെ പൂറ്റിലുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് നല്ലപോലെ അറിയാം" ഞാൻ തുറന്നടിച്ചു. ചേച്ചിയത് തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലായിരുന്നെന്ന് തോന്നുന്നു. പിടിക്കപ്പെട്ടെന്നാ തോന്നിയതുകൊണ്ടാവാം, ആ മുഖം താണിരുന്നു.
" അയ്യോ… ഞാനെടുത്തില്ല കുഞ്ഞേ. കുഞ്ഞിന് വെറുതെ തോന്നിയതായിരിക്കും" വെറുതെയെങ്കിലും സരളേച്ചി പിടിവള്ളി തേടി.
" എന്തിനാ ചേച്ചീ, വെറുതെ കള്ളം പറയുന്നത്? ഞാനെല്ലാം കണ്ടു."
എന്നെ തലയുയർത്തി നോക്കുമ്പോൾ അവരുടെ മുഖം വിളറിയിരുന്നു. കണ്ണുകളിൽ നല്ല പേടിയും പകപ്പും.
" ഇതിപ്പൊ എത്ര നാളായി തുടങ്ങിയിട്ട്. ഇവിടെല്ലേലും പലതും മോഷണം പോവാറുണ്ടെന്ന് പരാതിയുണ്ട്. അപ്പൊ കള്ളി കപ്പലിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നല്ലേ.." ഞാൻ കൈയും കെട്ടി മേശയിൽ ചാരി നിന്ന് ചോദിച്ചു.
" അയ്യോ കുഞ്ഞേ! ദൈവദോഷം പറയല്ലേ. ഇന്നിത് ആദ്യമായിട്ടാ ഞാനിവിടുന്ന് എന്തേലും എടുക്കുന്നെ"
അവരാകെ കരയാറായപോലെ.
" അപ്പൊ എടുത്തിട്ടുണ്ടെന്ന് സമ്മതിച്ചേ!" അവർ മിണ്ടാതെ നിന്നു.
" സമ്മതിച്ചോന്ന്" ഞാൻ തറപ്പിച്ച് ചോദിച്ചു.
" അത്… അത് കുഞ്ഞേ.. ഒരബദ്ധം പറ്റിപ്പോയതാ. അതിയാൻ ലോക്ക്ഡൗൺ ആയോണ്ട് കള്ളൊന്നും കിട്ടാതെ ബിവറേജിൽകിടന്ന് ബഹളമുണ്ടാക്കി ഇപ്പൊ പോലീസ്സ്റ്റേഷനിലാ.. ഇറക്കാൻ എന്റേൽ പൈസ ഇല്ലാത്തോണ്ടാരുന്നു… ഗതികേടുകൊണ്ടാ.. ഇനി ആവർത്തിക്കില്ല.. ക്ഷമിക്ക് കുഞ്ഞേ." അവർ നിന്ന് മൂക്ക് പിഴിഞ്ഞു.
മുഴുകുടിയനായ അവരുടെ ഭർത്താവിനെ അറിയാവുന്നോണ്ടും നാട്ടിൽ കള്ളുകിട്ടാതെ ആസ്ഥാനകുടിയന്മാർ കാണിക്കുന്ന കോപ്രായങ്ങൾ വാർത്തയിൽ കണ്ട് അറിവുള്ളോണ്ടും അവർ പറഞ്ഞതിൽ സത്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
" എന്റെ ചേച്ചി… ചേച്ചിക്ക് കാശ് വല്ലോം വേണമെങ്കിൽ എന്നോടു പറഞ്ഞാൽ പോരാരുന്നോ? ഞാനൊന്ന് സ്വരം മയപ്പെടുത്തി.
" അത് പിന്നെ… ചോദിച്ചാൽ കുഞ്ഞ് തരുകേലാന്ന് തോന്നി" എന്റെ നിലപാടു മാറ്റത്തിൽ അവർക്കൊരല്പം ആശ്വാസം വന്നപോലെ.
" അതെന്താ തന്നാ… കാര്യം ഞാനൊരു പലിശക്കാരനാ. ഈടും ലാഭവുമില്ലാതെ ആർക്കും പത്ത് പൈസ കൊടുക്കില്ല. പക്ഷേ ചോദിക്കുന്നത് ചേച്ചിയാണേൽ
