ഞാൻ അതു തലയിണക്കടിയിലേക്ക് നീക്കി വെച്ചു. ബാഗ് തുറന്ന് ലെൻസ് പുറത്ത് കാണാത്ത തരത്തിൽ മിനിയുടെ കട്ടിലിനു നേരെ തിരിച്ച വെച്ചു. വ്യൂസ്ക്രീൻ തുറന്ന് സൂമും ഫോക്കസ്സും ശരിയാക്കി. ബാഗിന്റെ മുകളിലെ ഫ്ലാപ്പിട്ട് ഞാൻ ഒന്നു കൂടി കുനിഞ്ഞ് നോക്കി എല്ലാം ശരിയാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കി. വ്യൂ സ്ക്രീൻ അടച്ച ബാഗിന്റെ ഫ്ലാപ്പ താഴ്ചത്തി പകുതി സിപ്പിട്ട് വെച്ചു. വിനീത് അപ്പോഴേക്കും വാതിൽക്കൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
“ഗുളിക കിട്ടിയോ? ഞാൻ ചോദിച്ചു. ഉല്ലെന്ന് വിനീത് തലയാട്ടി. അവന്റെ കണ്ണ് ഞാൻ നേരത്തെ കാംകോടർ വെച്ചിരുന്ന മേശയിലേക്ക് നീണ്ടു. “ബാഗിൽ ഞാൻ കാംകോടർ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. തുണികൾക്ക് താഴെ ആണ് വെച്ചിരിക്കുന്നെ. എന്നാലും ഒരു കണ്ണ് വേണം കേട്ടൊ. നീ എന്തായാലും ഇവിടെ ഉണ്ടാകില്ലേ”. ഞാൻ വിനീതിനോടായി ചോദിച്ചു. “ഞാൻ ഇവിടെയോ മുൻപിൽ മറ്റേ ഡോർമിറ്ററിയിലോ കാണും. മിനി ഉണ്ടാകുമല്ലൊ ഇവിടെ. വാതിൽ ചാരിയേക്കു മിനി.” എന്നു പറഞ്ഞു വിനീത് എന്നോടൊപ്പം പുറത്തിറങ്ങി. അരമണിക്കൂറിൽ ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ റെഡിയായി. വിനീത് വരുന്നില്ല എന്നും എന്തു കൊണ്ടാണ് എന്നുമൊക്കെ
സുരേഷിനോട് പറയുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഓർത്തതു പോലെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. ‘മിനിക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത് എന്ന് ചോദിച്ചില്ലല്ലോ. ഇപ്പൊ വരാം.” ഞാൻ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. റൂമിൽ എത്തി മുട്ടി തുറന്ന് ഞാൻ കടന്നു. മിനി അപ്പൊഴും കിടക്കയിൽ തന്നെ. “മിനി. എന്താണ് കഴിക്കാൻ വേണ്ടത്.“ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“എന്തെങ്കിലും. ചപ്പാത്തിയൊ മറ്റോ.” മിനി പറഞ്ഞു. ഞാൻ പതുക്കെ ബാഗിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. സിപ്പിനിടയിലൂടെ കൈയിട്ട് കാംകോടർ ഓൺ ചെയ്തു. ആരോ വരുന്ന ശബ്ദദം കേട്ട ഞാൻ മിനിയുടെ കട്ടിലിന് അടുത്തെത്തി “അപ്പൊ. ചപ്പാത്തിയും വെജിറ്റബിൾ കറിയും.’ അപ്പോഴേക്കും വിനീത് മുറിയിലേക്ക് വന്നു. “നിനക്കെന്താ വിനീതേ വേണ്ടത് ഞാൻ അവനോടായി ചോദിച്ചു. “എനിക്കും ചപ്പാത്തിയും ചിക്കനോ മറ്റോ. കാശു വേണോ? അവൻ പേഴ്സ് എടുക്കാൻ തുനിഞ്ഞ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ‘ഏയ്. അതു വന്നിട്ട് തന്നാൽ മതി’ ഞാൻ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
എല്ലാവരും കൂടി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇറങ്ങി. കുറച്ച് ദൂരെ ഉള്ള ഹോട്ടലിലേക്കാണ് പൊകുന്നത്. അവിടെ ഭക്ഷണം വളരെ നല്ലതാണെന്ന് വിനീത് പറഞ്ഞത്രെ. മം. കാള വാലു പൊക്കുമ്പോൾ തന്നെ അറിഞ്ഞുകൂടെ
