മെയിൻ വിഷയംതന്നെ, ഡ്യൂട്ടി സമയത്തിന്റെ കാര്യം ആണ്, നീട്ടി ഒരു ശ്വാസം വീട്ടു ആ അവസ്ഥയെ ഞാൻ ഉൾക്കൊണ്ടു, പതുക്കെ പതുക്കെ വാഹനം മുമ്പോട്ടുനീങ്ങി, ദേഷ്യം കൊണ്ട് ഞാനും അടിച്ചു ഹോൺ,
പെട്ടന്നു എന്റെ മൊബൈൽ റിംഗ് ചെയ്തു, പൂർണമായ ശ്രദ്ധ പുറത്തു ആയതിനാൽ റിങ് ചെയ്തതു കേട്ട് കൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു,
അഴലിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ അവൾ മാഞ്ഞു പോയി ♩ ♪ ♫ ♬ ♭ ♮ ♯
നോവിന്റെ തീരങ്ങളിൽ ഞാൻ മാത്രമായി ♩ ♪ ♫ ♬ ♭ ♮ ♯……. എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ,
ദൈവമേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും എന്റെ ടീം ലീഡർ ആണ് സഫീന !!!!
ഞാൻ: ഹലോ ,
സഫീന: ഹലോ സർ, എവിടെ എത്തി? ഇവിടെ എല്ലാരും റെഡി ആണ്,
ഞാൻ: വിത്ത് ഇൻ 10 മിനുട്സ്,ഞാൻ എത്തും, നീ പേപ്പേഴ്സ് ഓക്കേ എടുത്തു വെക്കു, ഞാൻ വന്നാൽ ഉടനെ മീറ്റിംഗ് തുടങ്ങാം, ഓക്കേ,
സഫീന: ഓക്കേ സർ, ഞാൻ എടുത്തു വെക്കാം,
ഞാൻ: താങ്ക്സ് സഫീന,
എല്ലാവരെയും പോലെ ഞാനും അറിയാതെ പ്രാകിപ്പോയി ഈ സുന്ദരമായ ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്തെ, നശിച്ച മഴ, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പെയ്തു തുടങ്ങിയാൽ പോരെ, ആളുകളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ ആയിട്ടു ഇപ്പോ തന്നെ പെയ്യണം,കോപ്പു,
അങ്ങനെ ദൂരങ്ങൾ ആമയുടെ വേഗത്തിൽ കിഴടക്കി,ഒരു വിധം
തിക്കും തിരക്കും കഴിഞ്ഞു കാർ ഹോസ്പിറ്റൽ ഗേറ്റ് കടന്നു അകത്തേക്കു കയറി ,കാർ പാർക്ക് ചെയ്തു ഞാൻ ഇറങ്ങി, മുകളിൽ മത്തങ്ങാ അക്ഷരത്തിൽ എഴുതി വെച്ച പേര് ഒന്ന് ചുമ്മാ വായിച്ചു,
സ്മൈൽ ഹോസ്പിറ്റിൽ ചാവക്കാട്
മത്തങ്ങാ അക്ഷരത്തിൽ എഴുതി വെച്ച പേരിൽ മാത്രം ഉള്ളു സ്മൈൽ, മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഓർത്തു പോയി, സെക്യൂരിറ്റി ഗോവിന്ദൻ ചേട്ടനോട് ഒരു ഗുഡ്മോർണിംഗും ചിരിയും സംഭാവന ചെയ്തു വേഗത്തിൽ ഞാൻ മീറ്റിംഗ് റൂം ലക്ഷ്യം വെച്ച്നടന്നു,
സമയം 8 .50, ഞാൻ 20 മിനുട്സ് ലേറ്റ് ആണല്ലോ കോപ്പു, ഒടുക്കത്തെ ഒരു മഴ, ആളെ കഷ്ട്ടപ്പെടുത്താൻ ആയിട്ടു, കുറ്റം മുഴുവൻ മഴക്കു കൊടുത്തു മാന്യൻ അയി ഞാൻ, കാണുന്നവരോട് ഗുഡ് മോർണിംഗ് പറഞ്ഞു വേഗത്തിൽ മുമ്പോട്ടു നടന്നു….
ഹോ സോറി , ഞാൻ ആരാണ് എന്ന് പറഞ്ഞില്ല അല്ലെ,തിരക്ക് പിടിച്ച ഓട്ടം ആയിരുന്നില്ലേ,
ഞാൻ റാഷിദ് ബാബു, റാഷി എന്ന് എല്ലാരും വിളിക്കും , വയസ്സ് 28 , ഇവിടെ ജോലി തുടങ്ങി രണ്ടു വർഷം തികയാൻ പോകുന്നു, കാണാൻ ഒരു വിധം തെറ്റ് ഇല്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം, ഇരു നിറം, 5 .10 ഇഞ്ച് ഉയരം, ഒത്ത തടി, വലിയ മസിൽമെൻ ഒന്നും അല്ലെങ്കിലും കൊഴുപ്പു ഇല്ലാത്ത
