പക്ഷെ ഈ ഞാൻ ഒരു കാര്യം വിചാരിച്ചാൽ അത് നടത്തിയിരിക്കും…. എന്തും ചെയ്യുമെന്ന് പറഞ്ഞത് സത്യമാണല്ലോ…?"
"സത്യം..!"
"പ്രോമിസ്..?"
"ശരി പ്രോമിസ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു…"
"എന്നാൽ ഡോക്ടറാന്റി ഇന്നേവരെ കാണാത്തതരം ഒരു വീഡിയോ ഇന്ന് രാത്രി ഇൻബോക്സിൽ വരുന്നതായിരിക്കും."
"ഓ പിന്നെ.. പ്രൊഫസറുടെം ശ്രുതിയുടെയും തല്ല് കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആവാതെ നോക്കിക്കോ…"
"ഇനി വർത്തമാനമില്ല.. ശേഷം സ്ക്രീനിൽ.. ശ്രുതി താഴേന്ന് വിളിക്കുന്നുണ്ട്. കേക്ക് കട്ട് ചെയ്യാനായിരിക്കും. അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം അമ്മയ്ക്കും മോൾക്കും വേറെ കേക്ക് തിന്നാൻ… ബൈ ഡോക്…. വിഷ് മി സക്സസ്… ;)"
"ഡോണ്ട് ഡു എനിതിങ് സ്റ്റുപ്പിഡ്… ചെക്കാ തല്ല് കിട്ടാതെ നോക്കണേ.. ഓകെ ബൈ.. ഓൾ ദി ബെസ്റ്റ് വിഷസ് :D"
അന്ന് ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുന്നത് വരെ ശരത് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളായിരുന്നു ഡോക്ടറുടെ മനസ്സ് നിറയെ. ശരത് പറഞ്ഞത് അവന്റെ ഫാന്റസി മാത്രമാണെന്നും ലോകം കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞാലും അത്തരമൊരു കാര്യം സംഭവിക്കില്ലെന്നും ഉറപ്പായിരുന്നതിനാൽ ബിന്ദു അവന്റെ വീഡിയോയ്ക്കൊന്നും കാത്തിരുന്നില്ല. പോരാത്തതിന് അന്ന്
ഉച്ചമുതൽ അവൻ ഓഫ്ലൈനിലുമായിരുന്നു. എങ്കിലും ഇന്സെസ്റ്റ് വെറുമൊരു രതിവൈകൃതമല്ലെന്ന് ഡോക്ടർക്ക് ആദ്യമായി തോന്നി.
രണ്ടു പുഷ്പങ്ങളെപോലെ പ്രൊഫസർ രശ്മിയും ശ്രുതിയും ഒരു ബെഡിൽ നഗ്നരായി കിടക്കുന്നതും തിളങ്ങുന്ന ഉടലുകളുള്ള പാമ്പുകൾ കണക്കെ അവർ തമ്മിൽ ഇണചേരുന്നതും ഡോക്ടർ വെറുതെ മനസ്സിൽ സങ്കല്പിച്ചു…. അമ്മയുടെ മാറിൽ നിന്നും യോനിയിൽ നിന്നും ശ്രുതി തന്റെ കാമദാഹത്തിനുള്ള തേൻകണങ്ങൾ തിരയുന്നു…വേരുകൾ കണക്കെ ആകൃതിയൊത്ത വെളുത്ത തുടകൾ പരസ്പരം വിരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നു… ശരത് പറഞ്ഞത് പോലെ ഇന്സെക്ട്സ് എന്നത് നിഷിദ്ധകാമത്തിന്റെ ഏദൻ തോട്ടമാണെന്ന് ഡോക്ടർക്കും തോന്നി. പ്രണയത്തിന്റെ, രതിയുടെ, ആനന്ദത്തിന്റെ വിലക്കപ്പെട്ട കനികളാൽ സമ്പന്നമായൊരു ഏദൻതോട്ടം… കുറെകാലത്തിനു ശേഷം അന്നാദ്യമായി നീലക്കുറിഞ്ഞിയെ ആശ്രയിക്കാതെ തന്നെ ബിന്ദു സ്വയംഭോഗം ചെയ്തു.. ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴുമ്പോഴും രശ്മിയും ശ്രുതിയും തന്നെയായിരുന്നു ഡോക്ടറുടെ മനസ്സ് നിറയെ..
പതിവ് പോലെ ഡോക്ടർ അഞ്ച് മണിക്ക് എഴുന്നേറ്റു. വ്യായാമത്തിനു പോവാൻ വേണ്ടി ടീഷർട്ടും ട്രാക്സ്യുട്ടും