ശബ്ദം തേങ്ങലിൽ മുങ്ങിപ്പോയി.
കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാൻ എനിക്കും കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് കല്യാണിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഒരു മഴപെയൊഴിഞ്ഞ സമാധാനം ആ മുഖത്ത് കളിയാടി. എന്റെ മനസ്സിൽ എവിടെയോ മുറിഞ്ഞ പോലെ നീറി. എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. കല്യാണിയെ എന്റേതായി ഒന്നും സങ്കൽപ്പിച്ചില്ല. എന്നാലും അവളെ ഇനി ഒരിക്കലും കാണുകയില്ലെന്നും മറ്റാരോ സ്വന്തമാക്കുകയാണെന്നും ഉള്ള വാർത്ത എന്നെ വല്ലാതെ ഉലച്ചു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് കല്യാണിയെ കടന്ന് എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അകത്ത് കുറ്റിയിട്ട് ഞാൻ കിടക്കയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. ആലോചിക്കുന്തോറും എന്റെ തലക്ക് ചൂടുപിടിച്ചു. അതിനിടയിലെപ്പോഴോ ഞാൻ ഒന്ന് മയങ്ങി.
മീനു കിതച്ചു
രാത്രി അമ്മ വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റത് താഴെ ഭക്ഷണം വിളമ്പി വെച്ചിട്ടാണ് എന്നെ വന്ന് വിളിച്ചത് ഞാൻ താഴെ പോയി ഊണുമേശയിൽ കൂനിക്കൂടി ഇരുന്നു. ” എന്താ. കഴിക്കുന്നില്ലേ? ഇപ്പോ കുറച്ച് കഴിക്കൂ. അല്ലെങ്കിൽ രാത്രി പിന്നെ വിശക്കില്ലേ.” അമ്മ പറഞ്ഞു
ഞാൻ രാത്രി വെടിക്കെട്ടിന് പോകണോ വേണ്ടയോ എന്നാലോച്ചിച്ചു.
ഇവിടെ കുത്തി ഇരിക്കുന്നതിൽ കാര്യമില്ലെന്ന് തോന്നി. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പൊകാം എന്നു തീരുമാനിച്ചു. “ചെറിയമ്മ ഒക്കെ എവിടെ. ആരേയും കാണുന്നില്ലല്ലോ? ഞാൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു “സുഭദ്രയും മീനുവും ഒക്കെ നേരത്തെ പോയി. മീനുവിന് നാളെ ക്ലാസ്സിന് എത്തണമത്രേ. ‘എന്നിട്ട് അവർ പോകുമ്പോൾ എന്നെ വിളിച്ചില്ലല്ലോ.” ഞാൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു “അവരിറങ്ങുമ്പോൾ നീ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. പിന്നെ മീനു പറഞ്ഞു നിന്നോട് നേരത്തെ പറഞ്ഞിരുന്നു എന്ന്’ അമ്മ തുടർന്നു. “രണ്ട് പേരേയും ഇവിടെ കൊണ്ട് വിട്ട് നിനക്ക് ഉച്ചയ്ക്കത്തെ വെടിക്കെട്ട കേൾക്കാനൊത്തില്ലല്ലോ. അതു കൊണ്ട് നീ ഉറങ്ങട്ടെ എന്ന് ഞാനും വിചാരിച്ചു”
“രണ്ട് പേരെ…” എനിക്കു പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായില്ല. “ങാ.. മീനു പറഞ്ഞു വഴിക്ക് വെച്ച അവൾ നിന്നെ കണ്ടു എന്നും നീ അവളെയും കൊണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നെന്നും…” അമ്മ എന്നെ സൂക്ഷിച്ച നോക്കി “ഓ അത് ബാ. അവളെയും കൊണ്ട് ഇണ്ടെത്തിയപ്പോഴെക്കും വെടികെട്ടും തുടങ്ങി. അതാ പിന്നെ കിടന്നുറങ്ങിയത്.“ ഞാൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ച് എഴുന്നേറ്റു.
“ഇഡ്ഢലി മതിയോ. രണ്ടെണ്ണം കൂടി തരട്ടെ.’ ചോദിച്ചു.
